اعتقاد به موعود نجات بخش




  

عقیقیه پیامبر رحمت برای حسن آل عبا

امام حسن مجتبي نخستين نواده ي پيامبر عزيز اسلام صلي الله عليه و آله و سلم و نخستين فرزند اميرمؤمنان علي عليه السلام و بانوي دو جهان حضرت فاطمه زهراء سلام الله عليها بود و در پانزدهم ماه رمضان سال سوم هجري چشم به جهان گشود. [1] .

امام حسن عليه السلام دومين پيشواي معصوم و يكي از پنج تن «آل عبا» بود. پيامبر بزرگوار، او و برادرش را دو سرور جوانان بهشت و دو گل خوشبوي خويش ناميد.

هنگامي كه آن حضرت در شهر «مدينه» پا به عرصه ي گيتي نهاد، فاطمه ي زهراء سلام الله عليها از همسر خود خواست كه او را نامگذاري كند؛ امام علي عليه السلام فرمود كه در نامگذاري او از پدربزرگ كودك پيشي نمي گيرد. وقتي كه رسول خدا براي گفتن تبريك و تهنيت به خانه ي حضرت علي رفت، نوزاد را به خدمت حضرتش بردند. ايشان در گوش راست وي «اذان» و در گوش چپ «اقامه» گفتند و او را «حسن» ناميدند. اين اسم هرگز در دوران جاهليت شنيده نشده بود. [2] .

رسول اكرم با دست مبارك خود گوسفندي براي او قرباني كرد و فرمود: «با نام خدا، اين عقيقه را براي حسن تهيه مي كنم.» [3] .

سپس فرمود: «بار پروردگارا! استخوانش را به جاي استخوان او، گوشتش را به جاي گوشت او، خونش را به جاي خون او و مويش را به جاي موي او عقيقه مي كنم. خداوندا! اين عقيقه را پناه و نگاهبان محمد و آل محمد قرار ده.» [4] .

سپس موي سر حسن عليه السلام را تراشيد و امر كرد كه هموزن آن، نقره صدقه بدهند. آنگاه سر مبارك حسن را با ماده ي خوشبويي معطر فرمود. [5] .

كنيه ي آن حضرت «ابومحمد» و مشهورترين لقب وي «مجتبي» است.




[1] شيخ مفيد - ارشاد - ص 169.
[2] علامه سيد محسن امين - در آستان اهلبيت (ترجمه ي اعيان الشيعه) ص 29.
[3] مدرك بالا - به نقل از اصول كافي.
[4] مدرك بالا.
[5] مدرك بالا.

 

برگزیدگان، جلد1، ص 225 و 226